Tot een aantal jaar geleden, heb ik vaak gedacht dat tijd voor mezelf overbodige luxe was. En dat het ook helemaal niet mogelijk was om structureel tijd voor mezelf te hebben met een baan, een druk gezin, het huishouden, verwachtingen en eisen van anderen en mezelf… Totdat ik er een jaar of 14 geleden helemaal doorheen zat en uit pure vermoeidheid een aantal dagen alleen weg ging. Zonder man en kinderen. Een paar dagen om bij te komen. Uit te rusten. Alleen die dingen te doen waar ik zelf zin in had. In mijn uppie. In een studio’tje in Amsterdam direct achter Carré, waar ik vanuit de badkuip bij het aanrecht kon. Zo klein was het.
Uiteraard moesten daar heel wat dingen voor geregeld worden en voelde ik me ontzettend schuldig tegenover iedereen die daarmee belast werd, maar op dat moment was het echt nodig. En wat was het fijn. Om even geen verplichtingen te hebben, niet te hoeven voldoen aan de verwachtingen van anderen of constant “aan” te staan.
Ik nam me voor er alles aan te doen om te voorkomen dat ik nog een keer “in zou storten” en dat ik echt vaker en meer tijd voor mezelf zou nemen.
Het leven.
Nu zou ik willen dat ik kon zeggen dat ik daarna meteen bewuster omging met mijn tijd, meer tijd vrijmaakte voor mezelf en mezelf eens wat vaker op de eerste plek zette. Maar helaas ging dat niet vanzelf en niet zonder slag of stoot. Het leven gaat nu eenmaal zelden volgens plan, dus er volgden nog een paar hele hectische jaren waarbij ik regelmatig terugdacht aan die dagen in mijn eentje en aan de goede voornemens die ik toen had.
Jaren later, nadat ik mijn dieptepunt had bereikt (dat klinkt zwaar en dat was het helaas ook…) kwam ik tot de conclusie dat ik mezelf echt op de eerste plek wilde zetten. Als ik zo slecht voor mezelf bleef zorgen, dan kon ik ook niet voor alle lieve mensen om mij heen zorgen. Als ik niet wat liever voor mezelf zou worden, was ik helemaal geen leuke echtgenote, moeder, vriendin, dochter en zus. Het was tijd voor Diana 2.0.
Wie ben je en wie wil je zijn?
Maar met dat besluit kwamen de vragen… Want wie was ik eigenlijk en wie wilde ik zijn? En waar had ik diep van binnen behoefte aan? Na heel wat “soul searching” bleek dat ik vooral behoefte had aan verdieping en ontspanning. Voor de verdieping switchte ik van carrière en startte ik mijn eigen praktijk. En voor de ontspanning begon ik met wandelen, yoga en het beoefenen van mindfulness. Van beide beslissingen heb ik tot op de dag van vandaag geen spijt gehad, want wat heeft dat me veel gebracht!
Druk, druk, druk?
Maar het blijft natuurlijk druk. Een eigen praktijk, het Centrum voor Intuïtief eten, een gezin, sociale contacten, het huishouden etc., etc. Het verschil is alleen, dat ik nu veel bewuster keuzes maak in waar ik “ja” en waar ik “nee” tegen zeg. Beter mijn grenzen bewaak en ze ook uitspreek. Veel vaker tussendoor de tijd neem om even bij te komen met een kopje thee of koffie, zodat ik kan voorkomen dat ik op een later tijdstip “instort”. En regelmatig besluit ik ook gewoon even helemaal niets te doen. Daarnaast ga ik elke 6 maanden wel een keer weg in mijn eentje. Soms voor 2 dagen, soms ook langer. Even terug naar de basis. Naar mezelf. Gewoon Diana zijn, niets meer. En dat ik dat kan doen is een enorm privilege, daar ben ik me echt van bewust en dat is ook iets waar ik enorm dankbaar voor ben.
Gaat het altijd vanzelf? Nee. Loopt het nu altijd op rolletjes? Tuurlijk niet. Moet ik er van tijd tot tijd weer even extra bewust bij stilstaan? Zeker. Blijft het “work in progress”? Absoluut. Maar het kost me steeds minder moeite en de balans is wel echt vele malen beter dan jaren geleden.
Het is oké.
Waarom ik dit deel? Omdat ik je wil meegeven dat je echt voor jezelf mag kiezen zo af en toe. Dat het oké is om ook eens alleen te willen zijn. Dat de constante druk in onze maatschappij om te presteren, aan te staan en actief te zijn helemaal niet normaal is. Dat je tijd voor jezelf nodig mag hebben en dat dat niet egoïstisch is of zwak. En dat dat ook consequenties mag hebben voor de mensen om je heen. Want dat heeft het ook als jij jezelf consequent voorbijloopt.
En ik wil hiermee echt niet zeggen dat iedereen elke 6 maanden een weekend alleen weg moet gaan (dat is voor heel veel vrouwen helemaal niet weggelegd of iets wat ze zouden willen) of dat iedereen een cursus mindfulness moet gaan doen, maar die tijd voor jezelf is wel echt heel belangrijk. Tijd om even op adem te komen, bij te komen van een lange dag of juist op te laden voor een drukke week. Even een half uurtje (of langer natuurlijk) helemaal voor jezelf. Om precies te doen waar je op dat moment zin in hebt. Hoe vaak gun jij jezelf dat?
Daar heb ik geen tijd voor.
Nu hoor ik je al denken “Daar heb ik helemaal geen tijd voor!” of “Wanneer heb ik nou tijd om niets te doen?” Maar is het wel echt zo dat je geen tijd hebt? Dat je altijd tijd tekortkomt? Of doe je in die tijd die je aan jezelf zou kunnen besteden, andere dingen? Dingen die voor je gevoel misschien moeten of echt niet kunnen wachten. Of besteed je die tijd aan andere mensen of aan social media? Vind je het misschien moeilijk om echt tijd voor jezelf te claimen? Of voelt het egoïstisch om jezelf op de eerste plek te zetten? Weet je misschien wel helemaal niet wat je dan zou moeten doen?
Vaak zit er veel meer achter de woorden “Daar heb ik geen tijd voor”, dan een daadwerkelijk gebrek aan tijd…
De enige manier om tijd te hebben, is door die tijd ook te nemen. En natuurlijk zijn er uitzonderingen en omstandigheden die het extra ingewikkeld of uitdagend maken. En zijn er weken in het jaar waarin het net even lastiger is allemaal. Maar over het algemeen genomen kunnen we elke week echt wel een uurtje vrijmaken voor onszelf. Of dagelijks een kwartiertje. Maar die tijd vullen we vaak gewoon weer met anderen, met dingen die “moeten” of met die stomme telefoon. En dat kan echt anders…
Een eerste stap zou kunnen zijn dat je eens aan de slag gaat met de gratis Herfst Reset, ook fijn in de andere seizoenen van het jaar trouwens 😉
.
Dit artikel is geschreven door drs. Diana van Dijken. Sinds 2015 werkzaam als Voedingspsycholoog, expert in de psychologie van eetgedrag en het ontwikkelen van een gezonde relatie met eten en jezelf, eigenaar van het Centrum voor Intuïtief Eten en medeoprichter van Gewichtsneutraal Netwerk Nederland.
